شب اول :هجوم نازی هاطرف کوره های انسانیوسط خون و بمب می رقصندچند تا دختر لهستانی*شب دوم :کلاه و بارانیچند تا بوسه ی بدون دلیلپشت هم تیر خوردن و مردنته هر فیلم ژان پِیِر مِلویل*شب سوم: طناب یخ زده ایبر گلوی کبود بیداریهیچکاکی که دوستت داردهیچکاکی که دوستش داری!*شب چارم :ادامه ی سردردگریه با خنده ،چای با بروفنزندگی با کلانتر فارگوخودکشی با برادران کوئن !*شب پنجم: هنوز بیداریسینما هست ! زنده می مانیدکترت گفته زنده باش...برقصبا زن و زوربای یونانی !*شب بعدی: تپانچه و جانگوتوی هر کافه ، توی هر کازینوبا لباس سیاه خندیدنزیر شلاق با تارانتینو !*شب هفتم : درخت سوخت

آن شب صدای گریه و فریاد می آمد آن شب تو تنها مانده بودی... باد می آمد آن شب صدایی شیشه ها را مضطرب می کرد باران تندی در امیر آباد می آمد... باران نه...از چشم زمین انگار سیلی که با نعش مشتی ماهی آزاد می آمد باران نه...اشک شادی اُردی جهنم بود وقتی برای زادن خرداد می آمد دنیا شبیه کوسه ای مشتاق خون ات بود در آب اگر یک قطره می افتاد،می آمد... ترسیده بودی،شعر می خواندی...زنی تنها از فصل های سرد فرخزاد می آمد جمعه تو را میزد ، صدای جیغ گنجشکی از حوض بی نقاشی فرهاد می آمد آن شب اتاقت سرخ شد ،آن شب تو را بردند آن شب تو تنها مانده بودی باد... می آمد حامد ابراهیم پور